Niestety, wiosną nie wszyscy czujemy się dobrze. Mimo coraz dłuższego dnia, wzrastającego nasłonecznienia, ciepła, wiele osób myśli o wiośnie z przestrachem. Znowu te uporczywe napady kichania jak po tabace, cieknące nosy pustoszące domowe zapasy chusteczek, swędzące wściekle spojówki oczu. Czasem po łyknięciu pigułki lub aplikacji kropelek albo aerozolu objawy mijają, lecz prędzej czy później pojawiają się znów i znów skutecznie uprzykrzają życie.

           Alergie. To słowo, zwłaszcza wiosną, wypełnia eter jak mantra. O ile nasi pradziadowie przeważnie w ogóle o nich nie słyszeli, o tyle człowiek XXI w. jest z nimi za pan brat. Na alergie zapadają sprawni i wysportowani oraz ociężali kanapowcy, nie ma reguł. Jedno jest pewne - choruje na nie coraz więcej ludzi.

           Najoględniej i w przybliżeniu, alergia to nieprawidłowa, nieadekwatna do działającego czynnika, nadmiernie nasilona reakcja organizmu, a wiosna jest szczególnie trudnym dla alergików okresem. Wtedy to najpopularniejsze alergeny, czyli czynniki wywołujące alergię, w zatrważających ilościach rozsiewane są w atmosferze. Jeden kłos żyta produkuje w sezonie 5 mln pyłków! A przecież to nie tylko żyto, także: pszenica, jęczmień, tymotka i wiechlina łąkowa, życica trwała, kupkówka pospolita, kostrzewa łąkowa i wiele innych traw, które potrafimy lub nie rozpoznać na łąkach i polach. Drzewa nie pozostają w tyle: brzoza, leszczyna, dąb, olcha, jesion, topola należą do najczęstszych alergenów. A to nie wszystko, jeszcze chwasty - bylica, babka, komosa, ambrozja; grzyby itd. Jak więc przygotować się na spotkanie wroga tak wszędobylskiego, zwłaszcza gdy jest się fanatykiem sportów out-door'owych?

           Absolutnie rąk nie załamywać. Jeśli stwierdzimy u siebie któryś z objawów sugerujących alergię (napady kichnięć, swędzenie oczu czy wodnistą wydzielinę z nosa, a już szczególnie duszności, obrzęki i pokrzywki), nie czekajmy zbyt długo, nie próbujmy "na czuja" leków z domowej apteczki.

           Analiza sytuacji, w których wystąpiły objawy, może nas naprowadzić na trop czynnika, który je wywołał. Sprawa będzie dość oczywista, gdy kichaniem zaczniemy się zanosić wśród pól. Ale w większości przypadków trudno jest jednoznacznie namierzyć nieprzyjaciela. Wobec tego po stwierdzeniu u siebie objawów sugerujących alergię, zwłaszcza jeśli się powtarzają, należy koniecznie zasięgnąć porady lekarza. Szczęśliwie wrażliwość na większość wiosennych alergenów jest dość łatwa do wykrycia. Najpopularniejsze są testy skórne, które określają, na co i w jakim stopniu jesteśmy uczuleni. Identyfikacja wroga jest niezwykle istotna. Można zastosować (nie we wszystkich typach alergii) broń nowoczesną i działającą wybiórczo: odczulanie. Z alergii można się wyzwolić, jeśli nie całkowicie, to przynajmniej zmniejszyć nasilenie objawów i zminimalizować ryzyko powstania cięższych powikłań, np. astmy oskrzelowej. Piszący te słowa jest najlepszym przykładem. Pierwsze objawy (katar sienny, zapalenie spojówek) zaliczył w wieku 21 lat. Nie jest prawdą twierdzenie, że jeśli się alergii nie miało w dzieciństwie, ma się spokój. Początkowo typowe leki przeciwalergiczne działały, potem, z sezonu na sezon, coraz mniej. Jazda rowerem przez pola i łąki stawała się udręką. W końcu zdecydowałem się na właściwy krok: testy skórne, potem trzy lata odczulania. Kilkadziesiąt zastrzyków podskórnych, ale nie jest źle. Po pierwsze prawie w ogóle nie bolą (podawane w ramię), po drugie, j najważniejsze, działają! Pyłki traw i zbóż nie są mi już straszne. Kiedyś wiosną łykałem kilkadziesiąt tabletek, zalewałem oczy i nos kroplami, teraz zwykle wystarczy kilka pigułek na cały sezon.

          Nie da się odczulać wszystkich typów alergii, ale im wcześniejsza diagnoza, tym pewniejszy i lepszy efekt leczenia. Kochani kichacze, udajcie się do doktora jak najprędzej. Szkoda drzew na chusteczki.

Magazyn Rowerowy 5/2005

© Copyright by koncept